AS I WAS MOVING AHEAD OCCASIONALLY I SAW BRIEF GLIMPSES OF BEAUTY (2000) ⭐⭐⭐⭐

 

© Jonas Mekas

'Deze film is niet voor iedereen weggelegd' is zo'n zin die je nog weleens tegenkomt in een recensie. Meestal gaat het dan om extreem geweld, een precair onderwerp of een onbegrijpelijke arthouse draak. Maar aangezien meer dan 40.000 mensen op de site van IMDB een 1 hebben gegeven aan The Godfather, kunnen we gerust stellen dat geen enkele film voor iedereen is weggelegd. Deze documentaire van Jonas Mekas is echter voor de happy few en u zult al snel begrijpen waarom.

'A masterpiece of nothing'. Zo noemt de regisseur dit werk zelf na anderhalf uur. Let wel, we zijn dan nog maar net op weg, want deze documentaire met een enorm lange titel heeft een speelduur van bijna vijf uur! Hij is samengesteld uit de opgespaarde home movies van de kunstenaar zelf. Bijna vijf uur kijken naar filmpjes grotendeels geschoten door iemand die nu niet bepaald de bekendheid van Mick Jagger heeft. Wie is daar nu in geïnteresseerd? Komt nog bij dat de beelden nu niet bepaald baanbrekende nieuwswaarde hebben. Enkele titels die voorbij komen zijn: Leo buys NY Times, Spring In Central Park en het onvergetelijke Stormy rain seen from 17th Street & 8th Avenue Aug. 27, 1974.

We krijgen vooral een voyeuristisch kijkje in het privéleven met beelden van vrouw en kinderen. 'What is important to me, may be totally unimportant to you' zegt Mekas op een gegeven moment. Daarmee slaat hij de spijker op zijn kop. De filmpjes die we te zien krijgen zijn niet chronologisch, bevatten geen audio en hebben soms tenenkrommend commentaar van de in Litouwen geboren filmmaker. Wat dacht u van deze? Hardop uitspreken en op 33 toeren graag, met zwaar Oost-Europeaans accent: 'Cinema is innocent, innocent. People are not innocent, they're not.' Is hier een briljante poёet aan het werk of  is hier Chance de tuinman aan het woord?

Mekas is ook geen begenadigd cameraman. Veel is out of focus geschoten of trilt. Eigenlijk is er van alles op aan te merken, maar nu komt het: ik heb voor het grootste gedeelte gefascineerd zitten kijken. Geen idee of dat door de perfect gekozen muzikale begeleiding komt of doordat je je opeens achter de gesloten deuren van iemands leven bevindt. Dit is avant-garde van de bovenste plank. Ik zal niet zo ver gaan om hem iemand aan te raden, want ik kan heel goed begrijpen dat men dit een drol vind, maar als deze documentaire mensen aanzet om meer te genieten van hun eigen leven, dan is het wat mij betreft al geslaagd.

regie: Jonas Mekas. 288 minuten.