BUG (1975) ⭐

 

© Paramount Pictures.

Als de scripts van William Castle net zo inventief waren geweest als zijn promotiecampagnes, had hij nu waarschijnlijk een flinke rits klassiekers op zijn naam staan. Al bij zijn eerste film (Macabre) kregen bezoekers de garantie dat er duizend dollar uitbetaald zou worden aan de nabestaanden, mochten ze tijdens de voorstelling sterven van angst. Als producent van Bug was het zijn plan om plastic kakkerlakken te verstoppen tussen de popcorn in de filmtheaters, maar daar zag de studio weinig in.

Deze b-film begint tijdens een kerkdienst waar de dienstdoende predikant de aanwezigen waarschuwt voor een land dat zich steeds meer van God begint af te keren. Zijn toespraak neemt dusdanig dreigende vormen aan dat het interieur er van begint te trillen. Het blijkt een aardbeving en de hele kerk stort bijna in. Later blijkt dat er in een nabij ontstane scheur allerlei gemuteerde beestjes zijn vrij gekomen die in staat zijn vuur te maken.

Wat zo'n beetje als eerste opvalt is de score van Charles Fox, de componist van het door Lori Lieberman bekend geworden Killing Me Softly With His Song. Zelfs al zou ik dat nummer dertig keer achtereen beluisteren, dan zou het nog altijd minder irritant zijn als de experimentele klanken die hij hier uit zijn synthesizer tovert. 

Van diepgang is bij dit soort films geen enkele sprake, van houterig acteerwerk natuurlijk wel. Hoofdrolspeler Bradford Dillman is kampioen wezenloos kijken en krijgt alle ruimte. Hij begint als een soort Dr. Dolittle die aan zijn studenten laat zien dat hij in staat is met dieren te praten. Later in de film wordt hij nog gekker. Het dodental is opvallend laag voor een horrorfilm, maar je hebt het na een keer ook wel gezien.

Bug is wellicht nog wel interressant voor een totaal andere doelgroep, namelijk de liefhebbers van de sitcom The Brady Bunch. Deze hadden het zwaar toen na vijf jaar de stekker uit hun televisieserie werd getrokken. Maar het decor werd gewoon aangehouden voor deze horrorfilm en dus zien we in de bekende keuken van Carol Martin opeens hele andere taferelen.

regie: Jeannot Szwarc. 99 minuten.