DISCLOSURE DAY (2026) ⭐⭐⭐

 

©Universal Pictures.

De opening van DISCLOSURE DAY is sterk. We vallen midden in de actie en het verhaal. Wiskundige Daniel Keller (Josh O'Connor) is toeschouwer bij een worstelwedstrijd, maar die drukke en chaotische omgeving dient slechts als decor voor een uitwisseling: een tas met geheimzinnige inhoud in ruil voor zijn vriendin. Ergens anders in het land maken we op een rustiger manier kennis met Margaret Fairchild (Emily Blunt), een weervrouw met ambities. Beiden worden het doel van Wardex, een schimmige organisatie die al decennialang al het buitenaardse leven op aarde verborgen weet te houden. Overigens is Wardex in het dagelijks leven al een vorm van software, dus de afkorting wordt nog even fijntjes uitgelegd als Waived Reporting Development Extraction. Tijd om na te denken wat dat precies inhoudt krijgen we niet, want de film raast door.

Keller blijkt een voormalig werknemer van Wardex en heeft nu zijn roeping als klokkenluider gevonden. Hij is niet alleen. Achter de schermen leidt een heel team van ex-personeelsleden hem door het land om uit de handen te blijven van Wardex. Hier begint de schoen te wringen. Met een flinke reeks achtervolgingen wil DISCLOSURE DAY verbloemen dat het eigenlijk maar weinig te vertellen heeft. De film maakt melding van een aanstaande Derde Wereldoorlog, maar nergens wordt die dreiging ook maar enigszins voelbaar. De aliens die we zien kennen we onderhand ook wel en hun inbreng is nagenoeg nul. Dan komen ook nog de graancirkels voorbij en krijg ik zo langzamerhand het idee dat ik naar een soort 'best of' zit te kijken.

Gelukkig laat Emily Blunt wederom zien een uitzonderlijke actrice te zijn. Van paranoia tot empathisch, we geloven het allemaal. Zelfs als ze zich af en toe door de uitgeschreven clichés heen moet werken. Een ander minder sterk punt van de film is de CGI. Hier schrok ik toch wel even van. Hoe is het mogelijk met zo'n budget dat de dieren er uitzien alsof ze uit een Pixarfilm komen?

Na bijna twee en een half uur is de conclusie dat dit op papier wellicht een film was met complexe verhaallijnen en die hoop moest bieden in een ontwrichte wereld, maar het is gewoon een simpele blockbuster.

regie: Steven Spielberg. 145 minuten.