FANTASIA (1940) ⭐⭐

 

Bron: Walt Disney Pictures.

Van 1929 tot 1939 lanceerde Disney met regelmaat korte tekenfilms die vergezeld werden van klassieke muziek. Deze Silly Symphonies werden voornamelijk gebruikt om nieuwe technieken uit te proberen en wisselden sterk in kwaliteit. Het introduceerde ook nieuwe karakters, zoals Donald Duck, die binnen korte tijd uitgroeide tot de populairste figuur van de studio. 

Walt Disney wilde Mickey Mouse weer wat meer in de schijnwerpers brengen en bedacht The Sorcerer's Apprentice, gebaseerd op het gedicht van Goethe, met de muis als tovenaarsleerling. Hij pakte het groots aan en strikte de dirigent van het Philadelphia Orchestra, de Engelsman Leopold Stokowski, die vervolgens weer zijn eigen muzikanten uit mocht zoeken. De kosten rezen de pan uit en er werd besloten om deze korte animatie onderdeel te laten zijn van een complete speelfilm met Fantasound, een revolutionair stereogeluid.

FANTASIA opent verwachtingsvol, niet met een animatie, maar met de leden van het orkest die hun plaats innemen. Dit alles tegen een blauwe achtergrond, waardoor ze op silhouetten lijken. Langzaam gaan deze over in getekende beelden en met de muziek van Johan Sebastian Bach zijn we in het eerste segment belandt. Met uitzondering van het eerder genoemde The Sorcerer's Apprentice, stellen de hoofdstukken verhaaltechnisch weinig voor. De tekenaars hebben zich wel uitgeleefd bij het bedenken van originele beelden bij alle klassieke stukken. Het vakmanschap druipt er vanaf.

De stukken worden allemaal geïntroduceerd door ceremoniemeester Deems Taylor, maar met ruim twee uur, inclusief pauze, vraagt het wel (te)veel van de kijker. Voor liefhebbers van klassieke muziek (en animatie) is dit een pareltje, anderen dienen hier ver vandaan te blijven.

regie: diversen. 126 minuten.