MASTERS OF THE UNIVERSE (2026) ⭐⭐
De jonge prins Adam van de planeet Eternia wordt naar de aarde gezonden als het koninkrijk aangevallen wordt. Daar groeit hij op als gewone burger, inclusief suffe kantoorbaan, maar blijft hij op zoek naar het magische zwaard waarmee hij kan terugkeren.
Wat moet je als zelfs de hoofdrolspeelster uit Barbie weigert mee te werken aan een eventueel vervolg? Dan val je terug op dat andere stuk speelgoed van fabrikant Mattel: He-Man. Een creatie die aan het begin van de jaren 80 de hoofdrol vertolkte in een succesvolle animatieserie. Dat er in 1987 al een geflopte bioscoopversie werd gemaakt en de doelgroep ondertussen geen idee meer heeft waar de serie precies over ging, voelt blijkbaar niet als een belemmering.
Vanaf het begin kun je je afvragen of de makers wel nagedacht hebben over een doelgroep. Ik stel me voor dat dit agendapunt ter tafel is gekomen en dat iemand voorstelde zich te richten op generatie x, een ander dat de film juist de huidige jeugd aan moet spreken en weer iemand anders dat het een satire moest worden op de jaren 80. Zo kwamen er vast nog meer ideeёn uit deze brainstormsessie, totdat iemand riep: 'waarom doen we het niet allemaal?' Het zou een logische verklaring zijn voor deze onevenwichtige puinhoop.
Niet alles is slecht. Het gedeelte op aarde waar Adam een ieder probeert te overtuigen dat hij een prins van een andere planeet is, heeft echt wel aardige vondsten en er is een klein rolletje weggelegd voor Dolph Lundgren, die He-Man in de vorige film vertolkte. Zodra we echter op Eternia aankomen is het uit met de pret en belanden we in een suffe fantasyfilm die er, ondanks een behoorlijk budget, bij vlagen vrij goedkoop uitziet. De humor is soms leuk, maar veel vaker kinderachtig en een overdosis sentiment draagt ook al niet bij aan een vlotte avonturenfilm.
Net als Barbie rekent deze film ook af met een vorige generatie, maar aangezien dat nu juist de mensen zijn die hierop afkomen, lijkt positieve mond-tot-mondreclame kansloos. Na de credits volgt er nog een korte scène dat hint naar een vervolg met een ander karakter uit het universum. Van mij hoeft het niet.
regie: Travis Knight. 140 minuten.
.jpg)
Reacties
Een reactie posten