SUPERGIRL (2026) ⭐⭐⭐
De strips van DC Comics doen het erg goed in Amerika. Toch blijven de films nog altijd ver achter op die van concurrent Marvel. Superman en Supergirl weten het heelal keer op keer te redden, maar lukt ze dat ook met het door James Gunn gecreёerde DC Universe?
Supergirl, geboren als Kara Zor-El, is net als haar oom Superman een weeskind. Ze gaat daar niet zo goed mee om en zoekt regelmatig haar heil in de fles, helemaal nu ze haar 21ste verjaardag viert. De zaken veranderen als haar hond Krypto vergiftigd wordt door een boosaardige ruimtepiraat en ze drie manen (hoe verzin je het?) de tijd heeft om een tegengif te vinden.
Het script is niet geweldig, maar de verwachtingen lagen op dat terrein niet hooggespannen na het vorig jaar verschenen Superman dat alleen in naam een hoogvlieger was. Milly Alcock is prima in de titelrol en ik ben heel benieuwd hoe ze het er in de toekomst in serieuzere films vanaf brengt. Erg sterk is de aanwezigheid van Jason Momoa als Lobo, een nietsontziende huurmoordenaar die elke scène steelt. Iets wat hem ook al lukte in Fast X. Vooralsnog zijn er geen concrete plannen voor een eigen film, maar Lobo heeft in Amerika wel een grote cultaanhang.
De film heeft een hoog tempo en er valt ook echt wel iets te lachen, maar ik moet hier de aanwezigheid melden van Eve Ridley, een tiener die een groot deel van de schermtijd aanwezig is. Ze is minder irritant dan Austin O'Brien in Last Action Hero, want daar is ze te flets voor, maar het feit dat mijn gedachten naar die film teruggaan, zegt genoeg. Ze wint het hooguit van de geanimeerde hond. Nipt.
regie: Craig Gillespie. 107 minuten.

Reacties
Een reactie posten