MYRA BRECKINRIDGE (1970) ⭐

 

© 20th Century Fox

Met de filmrechten op zak van de satirische roman Myra Breckinridge van Gore Vidal ging 20th Century Fox op zoek naar een regisseur die de jonge, seksueel vrijgevochten generatie kon bereiken. Het oog viel op Michael Sarne en ondanks protesten van de schrijver, die diens vorige werk vreselijk vond, werd hij aangenomen. Een hippe avant-gardistische filmmaker was precies wat dit project nodig had. Toch?

Het eindresultaat is misschien niet de grootste draak ooit, maar in ieder geval de slechtst gemonteerde. Aan Raquel Welch heeft het niet gelegen. Ze speelt gedurfd en vol overtuiging de titelrol en maakt vooral het leven zuur van een voormalig westernacteur die nu een school runt voor aanstormend Hollywoodtalent. Deze rol wordt gespeeld door de legendarische regisseur John Huston die ongetwijfeld de chaos om hem heen gadesloeg en dacht, als ik maar betaald krijg.

Hoewel er van een behoorlijk gestroomlijnd plot niet veel sprake is, volgen er ook nog veel (en ik bedoel écht veel) onderbrekingen in de vorm van oude Hollywoodscènes die zogenaamd verwijzen naar iets wat daarvoor gebeurd is. Voorbeeld: als iemand een statement maakt, wordt dat gevolgd door een applaus van Laurel en Hardy. Hier is iemand aan het werk die heel veel naar The Velvet Underground heeft geluisterd en dacht, dat kan ik ook!

Mae West is na bijna drie decennia ook weer uit de mottenballen gehaald en mocht haar eigen teksten schrijven. Ze wilde hier zelfs een credit voor. Logisch als je fenomenale quotes kan schrijven als "Yeah, I know-a. He rais-a the hell-a with Isabella." Bijna elke zin heeft natuurlijk ook weer een seksuele en doodvermoeiende verwijzing. Maar het is vast ontzettend leuk, want de grappen worden steevast gevolgd door lachende acteurs uit de jaren 40. Een absolute opgave om uit te zitten, vond ook criticus Roger Ebert, die de recensie liet voor wat het was, en de zaal verliet.

Regie: Michael Sarne. 94 minuten.