AMOUR (2012) ⭐⭐⭐
© Cinéart
Wie wil er nog oud worden na het zien van Amour? Anne en Georges (Emmanuelle Riva en Jean-Louis Trintignant) zijn een bejaard echtpaar wier hele leven om muziek en elkaar draait. Kort nadat ze een concert hebben bijgewoond van een voormalig pupil, krijgt Anne een beroerte. Ze wil absoluut niet naar een ziekenhuis of een andere plek en Georges neemt vanaf dat moment de volledige zorg op zich.
Het is vervolgens aan de toeschouwer om een eigen invulling te geven aan deze Gouden Palm winnaar. Is het een mooi, menselijk drama of is het deprimerend en bedacht? Voor beide zijn voldoende argumenten te bedenken. Dat het af en toe mensonterend is wat we te zien krijgen, is in ieder geval zeker.
We zijn enkel toeschouwer van het drama. Door de statische en afstandelijke manier van filmen is het lastig om echte verbinding te krijgen met het echtpaar. Het is machteloos toezien hoe de aftakeling steeds verder de overhand krijgt. Het handelsmerk van de Oostenrijkse regisseur Michael Haneke, die vaak weigert om in te zoomen op emotie, komt hier goed van pas.
Amour is geen film voor tere zieltjes. Wie Trintignant uit het oog verloren is na Il Conformista wordt direct met de neus op de feiten gedrukt. Zijn collega Maurice Chevalier zei ooit dat ouder worden niet zo erg is als je het alternatief bedenkt. Na het zien van deze film weet ik het zo net nog niet.
Regie: Michael Haneke. 127 minuten.

Reacties
Een reactie posten