FOOLISH WIVES (1922) ⭐⭐⭐

 

© Universal Pictures

Erich von Stroheim.

U leest direct door, hetgeen niet de bedoeling is van een nieuwe alinea. Tenzij u al bekend met deze bijzondere meneer. We proberen het nog een keer.

Erich von Stroheim.

Dat klinkt als een belangrijk persoon, iemand van adel. Het is geen Gerrie Kneteman. Als hij in een goede bui was dan stelde hij zich voor als Erich Oswald Hans Carl Maria von Stroheim. Graaf. Een hoop van die namen had hij zelf verzonnen, evenals zijn titel en het tussenvoegsel. Von Stroheim was een deserteur uit het Oostenrijkse leger die heel Amerika in de maling nam met zijn praatjes.

Maar hij was ook een succesvol filmmaker die met zijn eerste twee films veel geld had verdiend voor de studio en daarmee een grenzeloos vertrouwen had gekweekt. Iets waar de studio snel spijt van zou krijgen.

Foolish Wives is gebaseerd op de roman van de regisseur zelf. Een boek dat, u voelt hem al aankomen, helemaal niet bestaat. De grootste grap is het verhaal van de film. Dat gaat over een man die zich voordoet als een Oostenrijkse officier van adel, die in feite op de vlucht is. Een therapeutisch zelfportret dus. 

Deze man, ook nog eens vertolkt door Von Stroheim zelf , verleidt vrouwen om vervolgens hun bankrekeningen te plunderen of hun sierraden te stelen. Gewetenloos als hij is, behoort ook een verstandelijk beperkt meisje tot de slachtoffers.

Von Stroheim liet een replica van Monte Carlo bouwen en dure galajurken aanrukken. De dames kregen zijden ondergoed om zich zo goed mogelijk in te leven in hun rol en er werd uitsluitend echte kaviaar gegeten en champagne gedronken op de set. Uiteindelijk trok de producent de stekker eruit.

De beoogde film moest tussen de zes en acht uur duren. Daar bleef weinig van over na ingrijpen van de studio. Op basis van de overgebleven tijd, zullen we nooit weten of het een meesterwerk was. Je kan ook niet een kwartier naar de bananenplaat luisteren en een eindoordeel vellen.

Regie: Erich von Stroheim. 117 minuten.