JUST AN ILLUSION (2026) ⭐⭐⭐
Un film d'apprentissage, oftewel een film over opgroeien. Het Franse regisseursduo baseerde dit verhaal op eigen jeugdherinneringen. Na afloop kunnen we concluderen dat ze een doodgewone jeugd hebben gehad.
De film draait bijna volledig om de 12-jarige Vincent (Simon Boublil) die een eigen kamer wil in plaats van een gedeelde ruimte met zijn oudere broer. Hij wil nog meer, namelijk het meisje met wie hij samen op een schoolproject is gezet. Hij laveert tussen een liefhebbende vader die voor het gezin verbergt dat hij al een tijdje werkloos is en zijn gefrustreerde, ambitieuze moeder.
Een aardig deel van het budget is opgegaan aan de muziekkeuze. Bands als The Cure en Joy Division komen voorbij om de jaren 80 te doen herleven. Ook de titelsong komt voorbij en staat symbool voor de muzieksmaak van de jonge hoofdrolspeler. Het levert in ieder geval een sterke soundtrack op.
Waar de film minder excelleert, is het verhaal. Het huren van een seksfilm is ongeveer het meest opwindende wat er gebeurt. Er zijn geen scherpe randjes of onverwachte gebeurtenissen. Slechts een enkele keer heeft de film iets origineels in petto, zoals de broer die helpt met het opstel en een hele eigen uitleg geeft over de Frans-Duitse verzoening in 1984.
Just Un Illusion is vooral te braaf. Een charmante nostalgische herinnering die niet lang zal blijven hangen.
Regie: Olivier Nakache, Éric Toledano. 116 minuten.
.jpg)
Reacties
Een reactie posten