NANOOK OF THE NORTH (1922) ⭐⭐⭐

 

© Pathé Exchange

"In a land before time..." Wie de trailer van Comedian ooit heeft gezien, hoort onmiddellijk de baritonstem van Hal Douglas, de man die duizenden promotiefilmpjes insprak. In deze trailer persifleert hij zijn eigen beroep, terwijl hij de techniek tot wanhoop drijft. Zelfs na honderd keer blijft het leuk.

De uitspraak is perfect van toepassing op deze documentaire van Robert J. Flaherty die als eerste het leven van de Inuit op camera vastlegde om er een film van te maken. Al was hij niet alleen maar onpartijdig toeschouwer.

Aan het begin stelt Flaherty zijn cast voor door ze één voor één uit de kajak te laten komen. Nanook (die eigenlijk Allakariallak heet) voorop, gevolgd door zijn vrouw, twee kinderen en een baby. Ze passen er echt allemaal in.

Vervolgens zien we Nanook aan het werk als visser. Met een soort grote wasknijper en zonder aas vangt hij forellen die hij direct dood bijt. Even later wordt er een walrus gevangen en meteen rauw opgegeten. Dit is niet de keuzefilm van de Partij voor de Dieren.

Filmisch is het enkel bijzonder omdat het zulke oude beelden zijn. Veel is er in scène gezet. Zo zijn de vrouw en kinderen gecast door de regisseur en hadden de Inuit in het echt al vuurwapens om mee te jagen. Ook laat het een strijd tegen de hongersnood zien, terwijl er meer dan voldoende proviand aanwezig was. Dat maakt het tot een geregisseerd document over een verdwenen wereld.

Regie: Robert J. Flaherty. 78 minuten.