THE TREE OF LIFE (2011) ⭐⭐⭐⭐
Je zal maar als allereerste een recensie moeten schrijven over The Tree Of Life. Een film met de ambitie van 2001: A Space Odyssey en met een even onverklaarbare beeldenstroom. Een persmap zonder informatie en een regisseur die de kaken op elkaar houdt; daar moesten de journalisten het mee doen tijdens de eerste vertoning.
The Tree Of Life draait om het conflict tussen natuur en genade. Als u geen idee heeft wat ik daarmee bedoel, bent u in goed gezelschap, maar het is wel de tekst die in de meeste recensies voorbijkomt. Rechtstreeks overgenomen uit de film.
Wie zich in de achtergrond van de regisseur verdiept, komt al snel tot de conclusie dat dit drama sterk autobiografisch is. Terence Malick groeide op in Texas met twee broers en een strenge vader. De film opent met een tragedie om later pas terug te komen op de jeugd van de broers.
Die periode speelt zich af in de jaren 50. Naar buiten toe is alles pais en vree, terwijl achter de voordeur het strenge regime van vader O'Brien (Brad Pitt) heerst. Hij houdt van zijn kinderen, maar ziet het toch vooral als zijn taak om ze discipline bij te brengen en klaar te stomen voor een wereld waarin het recht van de sterkste geldt. De rol van de moeder is gereduceerd tot zwijgzaam toezien. Alleen als haar man op reis is, bloeit ze op en zijn de kinderen ook wat vrijer.
Deze rode draad wordt in de eerste helft onderbroken door een serie prachtige natuurbeelden waarbij ik al snel de gedachte losliet om het te willen begrijpen. Deze caleidoscoop laat zich nog het beste omschrijven als een IMAX-film.
Malick heeft een indrukwekkende film afgeleverd over zijn eigen jeugd. Hij oordeelt niet, maar vertelt alleen. Een uitdagende en spirituele ervaring.
Regie: Terence Malick. 139 minuten.

Reacties
Een reactie posten