THE TURIN HORSE (2011) ⭐⭐

 

© Eye Filmmuseum

Geen idee of iemand het al eens geprobeerd heeft: urenlang kijken naar De Aardappeleters van Vincent van Gogh onder invloed van hallucinerende middelen. Voor wie dat te extreem vindt, is er nu een soort alcoholvrije variant.

In een prachtig zwart-wit geschoten film met hypnotiserende muziek, maken we kennis met een gedeeltelijk verlamde man en een inwonende vrouw, waarvan ik voor het gemak aanneem dat het zijn dochter is. Niets wordt echter uitgelegd en de spaarzame dialogen maken nauwelijks iets duidelijk. Ze kookt wel elke dag twee aardappels (één voor beiden) die ze pellen terwijl hij nog kokend heet is. Op de achtergrond giert de wind. Het monotone geluid hiervan is afkomstig van een geluidsband die voortdurend wordt herhaald.

Er komt ook een paard in voor dat al snel dienst weigert.

The Turin Horse is een film voor hoogopgeleide filmhuisbezoekers die zichzelf na afloop op de borst slaan omdat ze het hebben uitgezeten. In de tussentijd hebben ze alle tijd gehad om te verzinnen waar het, volgens hen, over ging. Na de uitleg aan hun gezelschap (ze gaan nooit alleen), ontstaat er een gevoel van euforie. Heel even zijn ze belangrijker dan de maker zelf.

Regie: Ágnes Hranitzky, Béla Tarr. 155 minuten.