ALL THE COLORS OF THE DARK (1972) ⭐⭐⭐
© Lea Film
Hoe meer verschillende titels een film heeft, hoe slechter hij vaak is. In de jaren zeventig kwam het regelmatig voor dat een film meerdere keren werd uitgegeven onder een andere titel om (hetzelfde) publiek te trekken. Deze film spant de kroon met wereldwijd meer dan twintig verschillende titels!
Tutti I Colori Del Buio, zoals de originele titel luidt, is een ietwat vreemde giallo. De film heeft namelijk geen gemaskerde seriemoordenaar. Zijn gezicht is vanaf het begin even helder als zijn felblauwe ogen. De enige vraag is of hij echt is of onderdeel van een fantasie.
Jane (Edwige Fenech) is een jonge vrouw die getraumatiseerd is door een ongeluk waarbij ze haar ongeboren kind verloor. Ze wordt geteisterd door nachtmerries over een man met indringende ogen die haar wil vermoorden. Haar traditionele vriend wil dat ze voldoende rust en vitaminepillen neemt, terwijl haar zus meer heil ziet in een psychiater. De zaken nemen een vlucht als ze de man uit haar dromen meent te herkennen op straat.
Dit is, wat je noemt, een fascinerende puinhoop. De buitenopnames werden in Londen gemaakt, terwijl de rest in Rome werd geschoten. Zoals wel vaker bij dit soort producties werd het geluid pas later ingesproken. Op de set sprak iedereen in zijn eigen taal met elkaar. Fenech sprak Frans en Italiaans, terwijl de rest in het Spaans en Engels communiceerde. Kortom, niemand wist precies wat een ander zei.
Het rammelende script staat een overtuigend misdaadverhaal in de weg, maar zorgt wel voor een koortsachtige en bovennatuurlijke ervaring. Het maakt dit tot een curiosum binnen de Italiaanse genrecinema.
Regie: Sergio Martino. 87 minuten.

Reacties
Een reactie posten