SNATCH (2000) ⭐⭐⭐⭐
© Columbia Pictures.
Brad Pitt speelt niet de hoofdrol in Snatch omdat het hem in de voorbereiding niet lukt om een Brits accent aan te meten. Hij is dan ook geen Meryl Streep die maandenlang bezig is om zelfs de taalkundige regels en ademhaling te bestuderen van een vreemde taal. Als blijkt dat elk dialect problematisch is voor de acteur, wordt besloten om hem totaal onverstaanbaar te maken. Een mooie vondst.
Als Ierse zigeuner met geweldige stootkracht wordt hij door twee Engelse bokspromotors overgehaald om aan een illegale wedstrijd mee te doen waar veel geld op ingezet is. Het duo wordt weer onder druk gezet door een maffiabaas die wil dat de vechter in de vierde ronde neergaat.
In Snatch lopen heel veel verhaallijnen door elkaar. Om die allemaal door te nemen kost erg veel tijd en het maakt deze recensie volstrekt onleesbaar door het overtal aan personages. Ik zou eerlijk gezegd ook niet eens weten waar te beginnen.
Een gigantische diamant is de MacGuffin in de film. Hij wordt in eerste instantie gestolen in Antwerpen, maar zodra hij in Engeland aankomt, zijn veel mensen op de hoogte van de steen en proberen ze hem allemaal te bemachtigen.
Snatch werkt met karikaturen en hun aanduiding zegt genoeg: Turkish, Mullet, Franky Four Fingers, Rosebud, Bullet Tooth Tony. Door geen alledaagse namen te kiezen, zijn de personages een stuk makkelijker te onthouden.
Het hoge tempo en de humor helpen ook om de aandacht voortdurend vast te houden. Snatch verslapt geen seconde en zit vol adrenaline. Hoewel de montage in het begin wat heftig is, heeft de film zoveel sterke troeven in de cast (Dennis Farina, Benicio Del Toro, Jason Statham) en de soundtrack (Oasis, The Stranglers, Massive Attack) dat het bijna elk moment aantrekkelijk maakt.
Regie: Guy Ritchie. 102 minuten.

Reacties
Een reactie posten