THE NIGHT OF THE HUNTER (1955) ⭐⭐⭐
© United Artists
Een hardnekkig gerucht rondom The Night Of The Hunter is dat hoofdrolspeler Robert Mitchum de meeste scènes met de kinderen zelf coördineerde omdat de regisseur ze niet uit kon staan. De persoon waar Mitchum over spreekt is Charles Laughton, de eerste Britse acteur die een Oscar won en later nog twee nominaties mocht bijschrijven.
Laughton voert in de aanloop naar deze film voornamelijk de regie in het theater. Hollywood vindt hij te voorspelbaar geworden en hij verlangt terug naar de tijd van de zwijgende film. De debuutroman van Davis Grubb biedt hem de kans om een film te maken die anders is: een religieus sprookje over een moordende predikant.
Het verhaal is overigens gebaseerd op de Nederlandse seriemoordenaar Harm Drenth die in Amerika (onder het pseudoniem Harry Powers) via contactadvertenties weduwen opspoort en vermoordt. In de film heet hij Harry Powell en komt hij in contact met een weduwe nadat hij heeft vernomen dat haar voormalige echtgenoot ergens 10.000 dollar heeft verstopt.
Buiten Mitchum, die een kille en theatrale vertolking geeft, is het vooral Stanley Cortez achter de camera die voor sublieme momenten zorgt. Zo is het shot van een auto onder water werkelijk een juweel van een opname.
Minder sterk zijn factoren als verhaalopbouw en geloofwaardigheid. The Night Of The Hunter rammelt aan alle kanten en wordt vooral door Mitchum bijeen gehouden. De man dus die in zijn autobiografie liet optekenen dat Laughton niet met kinderen overweg kon. Bijna twintig jaar nadat de film uitkwam, stuit filmhistoricus Robert Gitt op de complete onbewerkte opnames. Daarin zien we Charles Laughton als regisseur aan het werk. Met kinderen. Liefdevol en geduldig.
Regie: Charles Laughton. 92 minuten.

Reacties
Een reactie posten