ZABRISKIE POINT (1970) ⭐⭐
© MGM
Twee rebellerende jongvolwassenen rollebollen eindeloos door het woestijnzand. Het is fraai gefilmd, dan weer bloot, dan weer halfnaakt, soms met zijn tweeën, maar ook met meer. De opname op zichzelf is fascinerend; hij zit alleen te midden van andere fragmenten die gênant of lachwekkend zijn.
De film begint met een studentenvergadering op een Universiteit in Los Angeles. In plaats van acteurs mogen echte activisten (waaronder Kathleen Cleaver van de Black Panthers) met elkaar in discussie gaan en er hier en daar een politieke slogan uit gooien. Het is een pretentieuze, ingestudeerde puinhoop die ontzettend rommelig verloopt. Het zijn figuranten die allemaal even graag in beeld willen komen met de ene regel tekst die ze hebben.
Zabriskie Point is een plek in Death Valley en bovendien zo'n beetje het laagste punt op aarde. De Italiaanse filmmaker Michelangelo Antonioni lijkt als boodschap mee te geven dat Amerika niet dieper meer kan zinken dan dit.
Als de studiobazen het uiteindelijk resultaat zien, slaat de paniek toe. Ze hebben zojuist miljoenen dollars uitgegeven aan een aanklacht tegen Amerika. Een aantal fragmenten wordt dan ook resoluut geschrapt.
Met weemoed zal men teruggedacht hebben aan de dagen dat Irving Thalberg nog aan het roer stond. De man met een feilloos commercieel gevoel zou nooit carte blanche hebben gegeven aan een regisseur en een budget van zeven miljoen dollar was al helemaal onbespreekbaar geweest.
Zabriskie Point is een gortdroog cultcuriosum. Alleen al op basis van de laatste scène waarin een ontploffing ongeveer twintig keer vanuit een andere hoek getoond wordt, is de conclusie dat hier een regisseur aan het werk is, die zichzelf als het ultieme geschenk aan de filmwereld beschouwt.
Regie: Michelangelo Antonioni. 113 minuten.

Reacties
Een reactie posten