GEORGE MICHAEL: THE FAITH TOUR (2026) ⭐⭐⭐
© Mercury Studios
George Michael is opgelucht, zo horen we in een audiofragment voorafgaand aan het concert. Hij voelde zich jarenlang een fraudeur als vrolijk, blond sekssymbool van het duo Wham! Met zijn eerste solotoer kunnen de mensen eindelijk kennis maken met de echte artiest. Hij noemt de aankomende show er een 'zoals niemand ooit heeft gezien'.
Dat is nogal een statement en bovendien een waar ik na afloop mijn bedenkingen bij heb.
Het concert opent met I Want Your Sex. Fris, vrolijk en vol energie zingt, danst en draait George op het podium. Zijn stem is krachtig en loepzuiver. Let wel, dit is geen documentaire. Sommige concertfilms laten tussendoor interviews zien of geven achtergrondinformatie. Dat is hier niet het geval. We krijgen vrijwel een complete registratie van zijn show, samengesteld uit twee opeenvolgende avonden (30 en 31 mei 1988) in het Palais Omnisports de Paris-Bercy.
Ik ben een groot fan van George Michael, maar heb altijd moeite gehad om een heel concert aandachtig te blijven luisteren naar een artiest. Aan het begin word ik nog meegenomen in de euforie, maar er zitten altijd nummers tussen die ik als opvulling ervaar en dan verslapt al snel de aandacht. Maar met zijn Wham!-repertoire erbij komt hij aan een hele aardige setlist. Ik vind het overigens buitengewoon knap dat iemand avond na avond dezelfde nummers met zoveel overtuiging kan brengen. Na een week zou ik al aan een zeer lange vakantie toe zijn.
Wie zich, net als ik, kan storen aan kleinigheden, zal het constant opzwepen van het publiek wellicht als irritant ervaren. Om niet te spreken over het klappen in de handen. Ik kreeg bijna RSI van het kijken ernaar. Hoogtepunten van het optreden zijn een cover van Play That Funky Music van Wild Cherry en het prachtig gezongen A Different Corner.
George Michael verslapt geen moment tijdens het concert; ik deed dat wel.
Regie: David Austin, Andrew Morahan.

Reacties
Een reactie posten