SHIVA BABY (2020) ⭐⭐⭐
© Mubi
'Hoe gaat het?' beschouw ik als een zeer lastige, irritante vraag. Dat heeft meerdere oorzaken en ligt ook gedeeltelijk aan de vraagsteller. Als het iemand is die ik slechts oppervlakkig ken, denk ik al snel 'Wat gaat jou dat aan?' Ook dwingt het mij om echt na te denken over hoe het met me gaat. In mijn brein werkt het dan zo om toch vooral te kijken naar zaken die niet goed gaan of beter kunnen. Maar wat mij er vooral aan stoort, is dat het eigenlijk een verlengstuk van 'Hallo' is geworden. Het heeft de vorm van een persoonlijke vraag, maar de functie van een oppervlakkige groet.
Danielle (Rachel Sennott) ervaart exact hetzelfde als ze met haar ouders een Joodse rouwbijeenkomst bezoekt. Ze is vanuit het appartement van haar sugar daddy rechtstreeks hiernaartoe gekomen en heeft de begrafenis al gemist. Bij aankomst moet ze eerst aan haar ouders vragen wie er eigenlijk overleden is. Ze is een twintiger met genoeg eigen sores. Buiten betaalde seks, heeft ze geen liefdesleven en haar studie vormt ook een struikelblok. En wat vragen alle volwassenen op deze bijeenkomst aan haar? Juist.
Eigenlijk wil ze hier helemaal niet zijn, maar het wordt nog veel ongemakkelijker voor haar. Haar jeugdvriendin waarmee ze ook nog iets gehad heeft, is ook aanwezig en die heeft overduidelijk nog gevoelens voor haar. En als klap op de vuurpijl verschijnt ook nog de man met wie ze die ochtend seks heeft gehad. Hij blijkt een bekende van de familie.
Shiva Baby is een ongemakkelijk debuut met een intense druk en neurotische humor. De film blijft keurig onder de anderhalf uur en probeert niet langer te rekken als het niks meer te vertellen heeft. Er zijn geen tijdsprongen en hij speelt zich grotendeels op dezelfde locatie af.
Regie: Emma Seligman. 77 minuten.

Reacties
Een reactie posten