WILD HORSE NINE (2026) ⭐⭐⭐⭐

 

© Searchlight Pictures

Met Quentin Tarantino als vaandeldrager werden we in de jaren negentig plots overspoeld met vlotte, cynische misdaadfilms. Ze verdwenen even snel als dat ze opkwamen omdat iedereen opeens dacht talent te hebben voor het schrijven van hippe dialogen. Met een overdaad aan matige kopieën, verloor de stroming zijn glans. Maar nu is daar opeens Wild Horse Nine, een film waar de Bond Tegen Vloeken niet blij van wordt.

Chris (John Malkovic) en zijn CIA-partner Lee (Sam Rockwell) zijn onderweg naar Paaseiland. Op het vliegveld raken ze in gesprek met twee uiterst linkse Chileense studentes. Hoewel 'gesprek' niet helemaal het juiste woord is. Chris raakt geïrriteerd als hij wordt gecorrigeerd in zijn conversatie over de bestemming. Hij mag geen Paaseiland zeggen, het moet Rapa Nui zijn. Waarop hij doodleuk aangeeft voor welke organisatie hij werkt en dat ze niet lang meer van hun nieuwe president zullen genieten.

Lee wordt wanhopig van zijn partner die er te pas en te onpas allerlei geheimen uitfloept. Als een soort babysitter houdt hij controle over onder meer de autosleutels en de morfine waar Chris aan verslaafd is. Hun baas maakt zich pas echt zorgen. Zeker als hij hoort dat Chris met zijn memoires bezig is.

Wild Horse Nine is een cynisch feest van begin tot eind. Malkovic is geweldig als terminale koelbloedige moordenaar die vanwege zijn geloof geen zelfmoord mag plegen. Nu het eind in zicht is, wordt hij wel wat liever voor de wereld. Motjes maakt hij niet meer dood. Hij vangt ze en begeleidt ze door het raam naar buiten. Als Katholiek hoopt hij nog altijd dat er een kans is dat zelfs hij in de hemel terecht komt.

De grote baas van het bureau (gespeeld door Steve Buscemi) zal het een zorg zijn of Chris in de hemel terecht komt, als hij maar snel het loodje legt. Hij is als de dood dat alle geheimen van de organisatie naar buiten komen. Zeker waar het november 1963 betreft. Hij doet er alles aan om ervoor te zorgen dat hij Paaseiland niet meer levend verlaat.

Geen idee of deze film voor een nieuwe revival van het genre zorgt, maar als het quotes oplevert als 'I've killed people in countries you can't even spell', dan mag het.

Regie: Martin McDonagh. 116 minuten.

Reacties

  1. Volledig eens, al heeft de film wel ops starttijd nodig, maar dat leidt ook tot iets wat bijzonder is. Mc Donaugh zijn 5e of 6e film en wederom is het goed. Malkovic is Oscarwaardig.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

THE ODYSSEY (2026) ⭐⭐⭐⭐

DIGGER (2026) ⭐⭐⭐