DREAMS (1990) ⭐⭐⭐
© Warner Bros.
De ooit zo actieve regisseur maakt nog maar eens in de vijf jaar een film en deze was er zelfs bijna niet gekomen. De Japanse studio Toho die in het verleden vaak met Kurosawa samenwerkte weigerde deze film te financieren. Vanuit een zakelijk oogpunt prima te begrijpen want zijn films worden kritisch vaak lovend ontvangen, maar publiek komt er nauwelijks op af. Deze productie is echter ook een aanklacht tegen kernenergie en dat druist in tegen de plannen van de Japanse overheid. Waarschijnlijk had de studio geen zin in gedoe. Gelukkig schoot collega Steven Spielberg te hulp en bracht hem in contact met Warner Bros.
Kurosawa baseerde deze korte verhalen op terugkerende dromen uit zijn leven. Ze zijn daardoor grotendeels surrealistisch en de regisseur zelf is vaak het hoofdpersonage (zij het door een ander geportretteerd). De verschillende segmenten lijken zich in chronologische volgorde af te spelen, al hebben ze niets met elkaar van doen. In de eerste twee draait het om een kind, daarna een soldaat en zo borduurt het voort tot we bij een bejaarde man uitkomen. Of dit allemaal dromen zijn of gedeeltelijk onverwerkte herinneringen van de regisseur is onduidelijk.
Een synopsis van alle verhalen geven is onzinnig omdat er vaak al niet veel verhaal inzit. Dromen zijn dan ook veelal fascinerender voor degene die ze beleeft dan voor de luisteraar. Het gaat niet om de inhoud, maar om de totale beleving. Hoewel Kurosawa zijn best doet om die sfeer over te brengen, lukt dat maar gedeeltelijk. De meest boeiende is 'Crows', een passage over Vincent van Gogh. Hier loopt een jonge kunstenaar de wereld in van de schilder. Martin Scorsese werd gevraagd om deze rol te vertolken en hij onderbrak zelfs de opnames van zijn eigen film GOODFELLAS ervoor. Niet alle verhalen weten de aandacht vast te houden en tegen het einde is de zoveelste belerende boodschap wellicht wat teveel van het goede. 'De mens heeft het water en de lucht vervuild en daarmee zijn hart' horen we een oude man oreren. Ik vraag me af of het niet andersom is.
regie: Akira Kurosawa. 119 minuten.

Dit lijkt mij een film om naast mijn Tarkovsky box te zetten.
BeantwoordenVerwijderen