MANIAC (1934) ⭐

 

Verfilming van The Black Cat van schrijver Edgar Allan Poe. Althans, dat was de bedoeling.

In hetzelfde jaar dat Boris Karloff en Béla Lugosi samen in The Black Cat spelen, is hier nog een adaptie van dezelfde verhaal van Edgar Allan Poe. De films lijken inhoudelijk totaal niet op elkaar, maar dat komt omdat de Karloff/Lugosi versie nauwelijks iets van de roman overnam. Deze film, met een script van Hildagarde Stadie, de vrouw van regisseur Dwain Esper, doet dat wel. Maar verder is dit een puinhoop van jewelste.

Meirschultz is de naam van de geleerde die experimenteert met doden weer tot leven brengen. Hij heeft een hulpje dat een kei is in vermommingen en die smokkelt hem een mortuarium binnen waar ze doodleuk met een exemplaar de deur uit wandelen. Of het daadwerkelijk lukt is eigenlijk niet eens meer belangrijk, want de film vliegt alle kanten op. Een patiёnt wordt met het verkeerde serum geïnjecteerd en verandert in een krankzinnige verkrachter. Hoe zal dat aflopen? Geen idee, want in de hele film zien we hem niet meer terug. Misschien zijn er toch wat pagina's van het script verloren gegaan?

Dit is het jaar dat Hollywood de Hays code invoert en films aan strenge banden worden gelegd. Zelfs de minste hint naar seks is al genoeg om een film op de brandstapel te doen belanden. In MANIAC zien we echter meerdere vrouwen geheel topless, omdat Esper een maas in de wet heeft gevonden: de Hays code geldt namelijk niet voor producties met een educatief karakter. En dus wordt het 'verhaal' meerdere keren onderbroken door een titelkaart waarin iemand geciteerd wordt die bijvoorbeeld uitlegt wat schizofrenie is. Dat het vervolgens weinig tot niets met de inhoud te maken heeft, doet totaal niet ter zake. Een beetje regisseur zou deze oplossing dan nog gebruiken om de film in hoofdstukken te verdelen, maar Esper is een prutser eerste klas en smijt lukraak met zijn citaten. Desnoods midden in een scène! 

De cast laat zich ook al niet belemmeren door talent en overdrijft met grote regelmaat of kijkt per ongeluk recht in de camera. Of het nu de krankzinnige buurman is die, volgens eigen zeggen, duizenden katten bezit, of de assistent van de gekke geleerde is; allemaal maken ze zich er schuldig aan. Omdat het zich grotendeels allemaal in een kelder afspeelt, ziet het er ook nog eens goedkoop uit. Een absolute aanrader voor mensen die van barslechte films houden.

regie: Dwain Esper. 51 minuten.