DREDD (2012) ⭐⭐⭐
© Lionsgate
Judge Dredd is een comicserie waarbij het titelpersonage is gebaseerd op acteur Clint Eastwood. De strip werd al eerder verfilmd en natuurlijk wilden de fans allemaal Clint in de hoofdrol, maar de studio koos in 1995 voor actieheld Sylvester Stallone.
Nu is er een nieuwe verfilming en is Eastwood, die over de tachtig is, geen serieuze optie meer. Karl Urban doet wel de hele film zijn best om op hem te lijken met een fluisterstem, maar overdrijft zijn starre mimiek en vergeet het bijbehorende cynisme.
Het toekomstige decor is Mega-City One waar de orde wordt gehandhaafd door zogenaamde Judges die, bij zeer ernstige overtredingen, direct het vonnis voltrekken. Judge Dredd krijgt een partner toegewezen die over grote telepathische gaven beschikt. Al bij hun eerste gezamenlijke inval, arresteren ze een belangrijke spil uit een groot drugsnetwerk, maar daarmee worden ze zelf opgejaagd wild, want iemand wil absoluut niet dat hij gaat praten.
Zodoende komen we toch weer uit bij Clint Eastwood, want het verhaal vertoont wel erg veel overeenkomsten met The Gauntlet, waarin hij een agent speelt die een getuige moet beschermen terwijl iedereen op hem jaagt. Dredd is echter vele malen harder en bloediger. Bovendien zitten er tal van special effects in, die werden geschoten met een Phantom Flex camera die duizenden frames per seconde maakt. Christopher Nolan gebruikte deze techniek ook al in Inception en hoewel ik het daar prachtig vond, stoorde het me hier.
Achter de schermen van deze vlotte en brute film liep het ook niet gestroomlijnd. Regisseur Pete Travis kreeg steeds minder te vertellen en uiteindelijk was het zelfs scriptschrijver Alex Garland die de film monteerde en dus het laatste woord had.
Regie: Pete Travis. 95 minuten.

Karl Urban is sowieso een zeer beperkte acteur.
BeantwoordenVerwijderen