ORCA (1977) ⭐

 

© Paramount Pictures

Terwijl de opnames van Jaws 2 in volle gang zijn, arriveert deze schaamteloze imitatie in de bioscoop. Een film die nergens spannend wordt en waarbij je al snel verlangt naar de aftiteling.

De orca is eigenlijk erg lief. Met mierzoete begeleidende tonen van Ennio Morricone en tegen de achtergrond van een ondergaande zon, zien we de beestjes vrolijk in en uit het water springen aan het begin van deze prent. Het waarschuwende vingertje volgt snel aan de hand van Charlotte Rampling die een spreekbeurt over het diertje houdt en erop hamert dat je ze niet boos moet maken, want ze zijn enorm wraakzuchtig en hebben een hersencapaciteit ongeveer gelijk aan die van de mens.

Richard Harris heeft blijkbaar niet goed geluisterd want hij gaat op jacht en haalt een zwanger vrouwtje binnen. Er volgt een onsmakelijk tafereel waarbij de baby-orca uit de moeder komt en weer de zee in wordt gewerkt door Harris. De camera zoemt in op het oog van pappa orca die het tafereel gadeslaat en bij zichzelf denkt 'It giet oan!'

Harris en Rampling schijnen iets met elkaar te hebben, maar eerlijk gezegd bloeide er meer romantiek tussen Richard Dreyfuss en Robert Shaw in Jaws dan tussen dit duo. Zelden was er zo weinig chemie tussen hoofdrolspelers als hier. Zij mag een aantal keren in de film ook nog een hinderlijke en irrelevante voice-over doen. Had liever wat meer schermtijd aan Bo Derek gegeven, de enige die hier een behoorlijke prestatie levert.

De actiescènes dan. Die zijn ontdaan van elke spanningsopbouw en waardeloos gemonteerd bovendien. Zo valt de orca op een gegeven moment de vissershaven aan waar Harris zich begeeft en wisselt de camera van een boot die in de haven ligt, naar een close-up van een orca, naar een zinkende boot en vervolgens een wegzwemmende orca. Schaterlach en ongeloof vechten om voorrang bij het aanschouwen van een wonderlijke tafereel als dit.

Will Sampson, de zwijgzame indiaan uit One Flew Over The Cuckoo's Nest komt ook nog voorbij en heeft wat wijsheden in petto, zij het in gebrekkig Engels. 'She speaks you the truth' laat hij zich ontvallen als Rampling weer eens oreert over de missie die papa orca heeft. Uiteindelijk dringt het ook tot Harris door, die met 'He loved his family more than I loved mine' ver verwijderd blijft van zijn legendarische 'Someone left the cake out in the rain.'

Regie: Michael Anderson. 92 minuten.