DUMBO (1941) ⭐⭐⭐

 

© Walt Disney Productions

In een eerdere review liet ik weten niet erg onder de indruk te zijn van Fantasia. Qua inhoud geldt dit eveneens voor deze tekenfilm, hetgeen niet vreemd is, aangezien het bronmateriaal uit slechts acht pagina's bestaat.

De ooievaars hebben het er maar druk mee; de dieren van een rondreizend circus wachten allemaal op hun kroos, maar niemand meer dan Mrs. Jumbo. Ze is dan ook dolgelukkig als haar kind eindelijk afgeleverd wordt, compleet met zingend telegram.

Maar Jumbo Jr. heeft gigantische oren en de andere dieren dopen hem om tot Dumbo. Dat het olifantje voortdurend over zijn eigen oren struikelt, maakt een boeiende circusact lastig en dus wordt hij bij de clowns gestopt.

Na wat kostbare producties die de kassa niet deden rinkelen, is er bij Disney flink bezuinigd en dat vertaalt zich duidelijk naar het scherm. Van gedetailleerde animatie is geen sprake meer en de achtergronden zijn zeer minimalistisch.

De film is ook opzichtelijk gerekt met aktes die niets met het verhaal te maken hebben. Zo is er een vijf minuten durende droomscène die rechtstreeks uit het eerder genoemde Fantasia lijkt te komen en duurt het opbouwen van de circustent bijna even lang als in het echt.

Toch ontroert en vermaakt de film wel en heeft het met een hoofdpersonage dat geen enkel woord zegt in de film ook wel iets unieks te pakken.

Regie: Samuel Armstrong, Norman Ferguson, Wilfred Jackson. 64 minuten.