OH, SUN (1970) ⭐⭐⭐
Twee blonde Franse dames komen op kraamvisite. Ze hebben een zwarte pop bij zich als cadeau voor de pasgeboren baby, maar verontschuldigen zich al snel vanwege hun drukke agenda. Eenmaal buiten praten de dames na over wat ze zojuist hebben gezien.
Het is één van de vele momenten waarop het racisme aan de kaak wordt gesteld in deze avant-gardistische spiegel. Gelijkheid is een begrip dat in de praktijk weinig voorkomt en dit drama verpakt zijn boodschap niet in een verhaal, zoals bijvoorbeeld Guess Who's Coming To Dinner?
In plaats daarvan volgen we een naamloze man die zo goed als symbool staat voor alle migranten. Vol hoop komt hij aan in Parijs. Hij spreekt de taal vloeiend, maar merkt al snel dat alle deuren voor hem gesloten blijven. Zijn neerwaartse spiraal wordt getoond aan de hand van losse fragmenten waarbij verschillende vertelvormen worden gebruikt. Niet altijd is daarbij even duidelijk wat de maker precies bedoelt.
In een pijnlijk moment loopt de hoofdrolspeler gearmd met een blonde dame over de Champs-Élysées. Hoewel dit in scène is gezet, zijn de reacties van de omstanders dat niet. Met een verborgen camera worden de blikken van verontwaardiging en diepe afkeuring gefilmd.
Zowel een satire als een politiek pamflet, maar wel onsamenhangend en paternalistisch uitgevoerd.
Regie: Med Hondo. 98 minuten.

Reacties
Een reactie posten