PAUL CHEVROLET EN DE ULTIEME HALLUCINATIE (1985) ⭐
© Altamira Film
"Ik zal sterven aan het eten van een ongewassen druif." Het is niet bepaald een zin die ik verwacht in een Nederlandse film. Hij blijkt dan ook oorspronkelijk afkomstig uit het toneelstuk A Streetcar Named Desire van Tennesee Williams. In deze film wordt hij uitgesproken door Charlotte (Moniek Toebosch), een voormalig actrice die steeds verder van de realiteit afdwaalt.
"Je moet me blussen! Ik ben zo heet vandaag!" Dit zegt ze even later in de film. Kijk! Dat is meer het niveau dat ik gewend ben van de Nederlandse scenarist. Vermomd als arthousefilm is dit een ordinaire pretentieuze blote tietenparade. Zwart-wit of niet.
Als de openingstitels op het scherm verschijnen ziet het er direct erg knullig uit. Ongeveer zoals een leraar op school de lesstof afdraait op een overheadprojector. De dialoog die volgt is verschrikkelijk, maar dat is bewust. We zitten namelijk in het hoofd van pulpschrijver Leopold (Peter Faber) die met zijn nieuwste boek bezig is. Het schrijven van dit soort romannetjes vindt hij eigenlijk maar niks. Hij heeft een echt manuscript dat hij wil uitgeven, maar als hij het inlevert, wordt er minachtend over gedaan.
Leopold is gescheiden en betaalt alimentatie. Zijn jongvolwassen dochter woont nog bij zijn ex. De film wisselt fantasiefragmenten uit zijn laatste pulproman af met de realiteit van een worstelende schrijver. Dit klinkt intrigerender dan het is. Het is goedkoop gefilmd en zwak geacteerd bovendien.
Van sommige scènes is het me ontgaan wat ze in de film te zoeken hebben. Er is een fragment dat Leopold met zijn dochter naar een interview op televisie kijkt. Het gesprek is in het Spaans en duurt enige tijd, maar nergens in de film wordt duidelijk om wie dit gaat en er is geen enkele connectie met een ander personage. Bovendien is het nauwelijks te volgen omdat de witte ondertitels op eenzelfde achtergrond staan.
Leopold legt het aan met de dochter van zijn uitgeefster. Dat is direct een excuus om Liz Snoijink uit de kleren te krijgen, meerdere keren zelfs. Ook de andere dames komen aan de beurt, inclusief Leopolds eigen dochter Alexandra (Suzanne Wouters) die vermoedelijk de leeftijd van een brugklasser heeft. In een best ongemakkelijk moment staat ze naakt tegenover haar vader.
Veel meer dan een pretentieus hobbyproject is dit uiteindelijk niet. Een onsamenhangende koortsdroom zonder echte inhoud dat men als kunst probeert te verkopen.
Regie: Pim de la Parra. 108 minuten.

Tja, Pim dela Parra
BeantwoordenVerwijderenWow! 1 ster! waarschijnlijk de meest positive bespreking ooit van deze troep ( buiten de subsidiesauna dan)
BeantwoordenVerwijderen