FIVE EASY PIECES (1970) ⭐⭐⭐

© Columbia Pictures

Een jaar na het succes van Easy Rider verschijnt er wederom een roadmovie met Jack Nicholson die de zoektocht naar vrijheid en geluk als belangrijkste thema heeft.

Nicholson speelt Robert Eroica Dupea, een man die duidelijk niet tevreden is met zijn huidige leven als het gaat om toekomstperspectief. Samen met een vriend werkt hij op een olieveld en in hun vrije tijd verdrinken ze hun salaris. Robert heeft een relatie met een serveerster (volkomen geloofwaardig geportretteerd door Karen Black) die idolaat van hem is en haar gemoedstoestand laat blijken door countrymuziek op te zetten met overduidelijke berichtgevingen. Zo horen we in het begin Stand By Your Man uit de boxen komen, maar later in de film, als Robert de nacht elders heeft doorgebracht, wordt hij bij thuiskomst getrakteerd op D-I-V-O-R-C-E van Tammy Wynette.

Robert is geen fijne kerel. Hij ligt veel te veel met zichzelf overhoop om ook maar enige affectie aan anderen te geven. Als hij hoort dat zijn vader een beroerte heeft gehad, vertrekt hij met tegenzin naar het ouderlijk huis. Zijn vriendin laat hij twee weken in een hotel zitten en in die tijd versiert hij ook nog de verloofde van zijn broer. De troosteloosheid straalt van deze momenten af.

Five Easy Pieces bevat gelukkig een aantal luchtiger fragmenten, zoals in het wegrestaurant waar Robert een omelet probeert te bestellen die enigszins afwijkt van de menukaart, maar het personeel niet van plan is om daaraan mee te werken.

Hoe goed geacteerd ook, dit drama leunt teveel op een onsympathiek personage waar ik geen medelijden voor op kan brengen. Robert heeft schijt aan de hele wereld en ik uiteindelijk ook aan hem.

Regie: Bob Rafelson. 98 minuten.